به گزارش  باشگاه خبرنگاران، در این دنیا مکان های زیادی وجود دارند که به دلایل مختلفی خطرناک هستند. در این نوشتار سعی داریم تا شما را با 6 مکان بسیار خطرناک در جهان آشنا کنیم.

جزیره "رامره" در کشور برمه

 

جزیره "رامره" یکی از مکان های خطرناک برای انسان هاست. دلیل آن هم وجود بیش از 1000 کروکودیل آب شور در این جزیره است. این نوع از کوروکودیل خطرناک ترین گونه این نوع از جانوران است. در عین حال در این جزیره پشه هایی حاوی ویروس بیماری مالاریا و عقرب های سمی نیز زندگی می کنند. در مراحل آخر جنگ دوم جهانی این جزیره شاهد یک نبرد خونین 6 هفته ای بین نیروهای آمریکایی و ژاپنی بود. از چیزی نزدیک به 1000 سرباز ژاپنی که ب مرداب های این جزیره وارد شدند تنها 20 نفر زنده ماندند. باقی سربازان نه بر اثر شلیک سربازان آمریکایی و بلکه به دست کروکودیل ها کشته شدند.

 

جزیره مارها در برزیل

 

جزیره ای در محدوده حاکمیت کشور برزیل که البته کمتر انسانی به آن پای گذاشته است. بر اساس محاسبات انجام شده در هر مترمربع از این جزیره چیزی بین 1 تا 5 مار زندگی می کند. انواع مارهای سمی و غیر سمی در انواع اندازه ها مختلف در این جزیره زندگی می کنند. همچنین گونه خاصی از افعی در این جزیره زندگی می کند که مخصوص این جزیره و کشور برزیل است و مسئول نزدیک به 90 درصد از گزش های مرگ بار در برزیل است. سم این مار گوشت اطراف محل گزش را آب می کند. برای بازدید از این جزیره اجازه های مخصوصی نیاز است.

 

جاده "یونگاس" در بولیوی

 

این جاده که در عمق جنگل های بارانی آمازون در کشور بولیوی ساخته شده است هر ساله شاهد مرگ نزدیک به 300 نفر است. این جاده 69 کیلومتری در دهه 1930 میلادی در جریان جنگ با کشور پاراگوئه در این بخش ساخته شد. این جاده که بر روی کوههای پوشیده از جنگل های بارانی احداث شده تنها 3 متر عرض داشته و ارتفاع پرتگاه های کنار آن در حدود 600 متر است. این جاده فاقد هرگونه گاردریل بوده و در بیشتر مواقع از سال مه آلود بوده و امکان ریزش سنگ به داخل جاده وجود دارد.

 

ناحیه تخلیه شده ای در اروپای شرقی

 

این ناحیه منطقه ای به شعاع 30 کیلومتر در اطراف سایت هسته ای چرنوبیل در خاک کشور اوکراین است. این سایت که بعد از فاجعه سایت اتمی چرنوبیل تخلیه شده است اکنون به یکی از خطرناک ترین مکان ها برای زندگی تبدیل شده است. بسیاری از مردم در سالهای بعد یه این منطقه و نواحی آن بازگشتند و به هر شکل ممکن در حال زندگی در این ناحیه هستند اما در اطراف ناحیه اصلی خطرناک پلیس حضوری قوی دارد پس مراقب باشید تا به آن ناحیه نزدیک نشوید چون یا گلوله خواهید خورد یا دچار تشعشع خواهید شد.

 

آتشفشان های گلی در جمهوری آذربایجان

 

کشور آذربایجان دارای صدها آتشفشان گلی است که البته که به جای مواد مذاب از داخل آن ها گل به بیرون فوران می کند. در بهار سال 2001 وقوع یک آتشفشان گلی باعث به وجود آمدن یک جزیره در محدوده دریایی آذربایجان در دریایی خزر شد. در اکتبر 2001 هم آتشفشان گلی دیگری در منطقه آبتکان جمهوری آذربایجان فوران کرد که البته تلفاتی در پی نداشت. در یک نگاه کلی معمولا هر 20 سال یکی از این آتشفشان ها در این کشور از زمین سر بر میاورد و اگر در زمان فوران در نزدیکی این آتشفشان ها باشید معلوم نیست چه بلایی برسر شما بیاید. امواج گل خارج شده از این کوه ها تا فاصله 15 کیلومتری در روز قابل رویت هستند.

 

باغ سمی در انگلیس

 

اولین باغ مخصوص گیاهان سمی در انگلستان با الگو گیری از باغ های مخصوص گیاهان دارویی و سمی که در ایتالیا و در حدود سال های  1500 میلادی تاسیس شده بود، ساخته شد. باغ سمی Alnwick باغ مخصوصی است که به طور اختصاصی بر روی کاشت گیاهان سمی و مرگبار کار می کند. این موسسه دارای انواع مختلفی از گیاهان با ترکیب های دارای مخدر و تنباکو است و همچنین دارای مجوز پرورش و کاشت گیاههانی مخصوص برای بدست آوردن حشیش و کوکایئن برای مصارف خاص است.

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

آریوبرزن یکی از سرداران بزرگ تاریخ ایران است که در برابر یورش اسکندر مقدونی به ایران زمین، دلیرانه از سرزمین خود پاسداری کرد و در این راه جان باخت و حماسه‌ی «در بند پارس» یا «دروازه پارس» را از خود در تاریخ به یادگار گذاشته است.
«اسکندر مقدونی» در سال 331 پیش از زادروز، پس از پیروزی در سومین جنگ خود با ایرانیان «گوگامل» (Gaugamele) [پیشتر به اشتباه آن را اربیل (Arbela) می‌خواندند] و شکست پایانی ایران، بر بابل و شوش و استخر چیرگی یافت و برای دست یافتن به پارسه، پایتخت ایران روانه این شهر گردید.

اسکندر برای فتح پارسه سپاهیان خود را به دو پاره بخش کرد: بخشی به فرماندهی «پارمن یونوس» از راه جلگه «رامهرمز و بهبهان» به سوی پارسه روان شد و خود اسکندر با سپاهان سبک اسلحه راه کوهستان (کوه کهکیلویه) را در پیش گرفت و در تنگه‌های در بند پارس (برخی آنرا تنگ تک‌آب و گروهی آن را تنگ آری کنونی می‌دانند،) با مقاومت ایرانیان روبرو گردید.
در جنگ دربند پارس آخرین پاسداران ایران با شماری اندک به فرماندهی «آریوبرزن» دربرابر سپاهیان پرشمار اسکندر دلاورانه دفاع کردند و سپاهیان مقدونی را ناچار به پس نشینی نمودند. با وجود آریوبرزن و پاسداران تنگه‌های پارس، گذشتن سپاهیان اسکندر از این تنگه‌های کوهستانی امکان‌پذیر نبود. ازاین رو اسکندر به نقشه جنگی ایرانیان درجنگ «ترموپیل» (Thermopyle) متوسل شد و با کمک یک اسیر یونانی از بیراهه و گذر از راه‌های سخت کوهستانی خود را به پشت نگهبانان ایرانی رساند و آنان را در محاصره گرفت.
آریوبرزن با ۴۰ سوار و ۵۰۰۰ پیاده و وارد کردن تلفات سنگین به دشمن، خط محاصره را شکست و برای یاری به پایتخت به سوی پارسه (Persepolis) شتافت. ولی سپاهیانی که به دستور اسکندر از راه جلگه به طرف پارسه رفته بودند، پیش از رسیدن او به پایتخت، به پارسه (تخت جمشید) دست یافته بودند. آریوبرزن با وجود واژگونی پایتخت و در حالی که سخت در تعقیب سپاهیان دشمن بود، حاضر به تسلیم نشد و آنقدر در پیکار با دشمن پافشرد تا گذشته از خود او. همه یارانش از پای درافتادند و جنگ هنگامی به پایان رسید که آخرین سرباز پارسی زیر فرمان آریوبرزن به خاک افتاده بود.
یوتاب (به معنی درخشنده و بی‌مانند) خواهر آریوبرزن نیز فرماندهی بخشی از سپاهیان برادر را برعهده داشت و در کوه‌ها راه را بر اسکندر بست. یوتاب همراه برادر چنان جنگید تا هر دو کشته شدند و نامی جاوید از خود برجای گذاشتند.
اسکندر پس از پیروزی بر آریوبرزن آن اسیر یونانی را هم به جرم خیانت کشت.

ایستادگی آریوبرزن یکی از چند ایستادگی انگشت شمار در برابر سپاه اسکندر بود. او در نبرد با اسکندر شجاعانه جنگید و او یکی از دلیران ایرانی بود.
 

وطن را لاله های سر نگون است

زیاد آریو برزن غرق خون است

ایران سرزمین جاودانگی چرا که جان داده است در راه آزادگی

هرگز نرود زیر یوق بیگانه بدین سادگی

مانده جاودان یا با زور سرنیزه و شمشیر و زوبین

و یا بهرگیری ز خرد فرهنگ و دانش مردمان پاک دین

به راستی که هیچ جاودانگی وجود ندارد مگر زان که بهای اشا خویش بپردازد و این میهن پرداخته چه فراوان که پاینده مانده این گونه آسان. همواره باید بر پای نهال آب ریخت تا درختی پر مایه شود. این ابر درخت که نام ایران باشد، بداده است خون‌های فراوان بر پای نهال خویش که اینگونه چون سروی بلند رو به آسمان ایزد و نیزه‌ای در چشم دشمن ماندنی شده است.

نخستین خون را فرزند شاه سیامک پاک بداد است در راه میهن و واپسین را جوانان نیک سرشت در هشت سال جنگ تحمیلی و نابرابر تا بدرخشد نام این بوستان در جهان آری ایران جاودانه بمان که جاودانگی شایسته‌ی توست.
یکی از این جاودانگان جان باخته «آریو برزن» آزادی خواه است که مرگ به جنگ را به از زندگی به ننگ دانست و درود بر روان اندیشه‌ی پاک او که در زمانی که داریوش سوم یکی پس از دیگری شهرهای مادر زمین را راه می‌کرد و پا به فرار گذارده بود [شاید بتوان گفت که داریوش سوم پادشاه ترسویی بوده، زیرا با کوچکترین دشواری و شاید چیزهایی که ما نمی‌دانیم؛ به مکان‌های دیگر پناه می‌برده است. برخی از آنها هم برای گردآوری سپاهی دیگر بوده است. ولی اگر این چنین هم باشد می‌توان گفت او پیش‌بینی همه چیز را می‌کرده است. برای یک پادشاه بسیار سخت اشکستست که نامش در زمان شکست دربرابر یک کشور یا گروه دیگر در تاریخ جاودان بماند.] و در پی آن، شاه بی‌تدبیر گجسته مقدونی (اسکندر) ایران را ویران می‌کرد؛ فریاد آزادی ایران بر افراشت و شکست سختی بر وجود سپاه آن جهان خواه به وجود آورد.
 

همان هنگام که ایران زمین باز بی‌یاور شد

سوشیانتی دگر سر بر آفراشت و فریاد آورد
 

دریغ است که ایران ویران شود

کنام پلنگان و شیران شود
 

زمانی که آگاهی یاوت که مقدونی جهان خواه از شوش به راه افتاده تا از راه اهواز و بهبهان (استان خوزستان کنونی ) به سوی پارس رود، آریو برزن با ۲۵ هزار تن از همرزمان خویش به بند پارس رفته در آنجا کمین کرده و چشم به راه دشمن سرزمین مقدس ایران ماند. در دربند پارس این دلیران چنان گرمابه‌ای از خون بپا کردند که اسکندر گجستک نخستین شکست خویش را پذیرفت و هنگامی که آن چوپان ناآگاه راه پنهان را به اسکندر نشان داد و مقدونی آریو برزن را دور زد و محاصر کرد باز فریاد این آزادگان این بود.
 

همه روی یکسر به جنگ آوریم

جهان بر بد اندیش تنگ آوریم
 

همه سر به تن کشتن دهیم

از آن به که کشور به دشمن دهیم

همه یکدل و یک زبان به قلب سپاه مقدونی تاختند و حلقه ی محاصر را شکستند و در آن دم که پیام آمد که پارسه در خطر است، وی باز به سوی پایتخت شتابان روان شد. به سوی همان جنگ نابرابر. راهی که پایانش را نیک می‌دانست. آری پارسه مقصدی که دلیرمرد تاریخ ما هرگز به آنجا نرسید؛ چرا که مقدونی‌ها که به فرمان گجستک چندی پیش در راه پارس بودند راه بر ژنرال سر افراز ایران بستند و در جنگی که مقدونی‌ها چیرگی نفری داشتند، آریو برزن و یاران میهن خواهشان یکایک بر زمین افتادند تا هر زمان که ما دشتی از لاله را ببینیم، به یاد آن دلیران و همه‌ی جان باختگان در راه ایران باشیم و به احترام همه‌ی شهیدان رنگ زیبای سرخ را بر پرچم بیفزاییم. به پاس‌داشت آریوبرزن ما نام اسکندر را تحریم می‌کنیم و همیشه از او بنام نخستین کسی که طعم تلخ شکست را به اسکندر چشاند، یاد می‌کنیم.

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

اگر کمی با زبان گرجی آشنایی داشته باشید متوجه خواهید شد که واژه های زیادی بطور مشترک در زبان فارسی و در زبان گرجی مورد استفاده قرار میگیرند.
کلماتی مانند ساعت، پنجره، پرده، جریمه،صابون،کارخانه،چنگال و ... از این نمونه هستند. به گفته اسحاق صلاحی رییس کتابخانه ملی ایران بیش از 3000 واژه مشترک بین زبان گرجی و زبان فارسی وجود دارد. او این مطلب را در همایش "میراث گرجی ها در خارج" که در تفلیس برگزار شد، اعلام کرد. با این حساب اگر بخواهید زبان گرجی را یاد بگیرید از همان روز اول بیشتر از 3000 لغت را میدانید فقط خاطرتان باشد که نحوه تلفظ این واژه ها در فارسی و گرجی گاهی متفاوت است.

وقتی یک فارسی زبان برای اولین بار به صحبت کردن گرجیها گوش می کند، برایش زبان عجیب و غریبی به نظر می رسد( لااقل در مورد من و بسیاری از افراد که با من همسفر بودند این ادعا صدق می کند) اما پس از مدتی و آشنا شدن با گویش گرجی، بسیار جالب است که کلمات مشترک زیادی به گوشمان می رسد.

فقط حواستان جمع باشد که تشابه کلمات شما را به اشتباه نیندازد.مثلا کلمه ara" شبیه به کلمه “آری” در فارسی است درحالیکه به معنی “خیر” یا “نه” می باشد.

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

گرجستان (گرجی: საქართველო، تلفظ: ساکارتْوِلو) کشوری در قفقاز است که پایتخت آن شهر تفلیس است. گرجستان کشوری است که در منطقه اوراسیا قرار دارد که مرز میان اروپا و آسیا است. گرجستان در میانه و غرب قفقاز جنوبی (ماورای قفقاز) واقع شده است و از شمال با فدراسیون روسیه، از شرق با جمهوری آذربایجان، از جنوب با ارمنستان، و از جنوب غربی با ترکیه هم مرز است و در غرب هم با دریای سیاه همسایه است.

گرجستان کشوری کوهستانی و پرباران می‌باشد که پهناوری آن ۶۹٬۷۰۰ کیلومتر مربع (۱۲۱ام) است و جمعیت آن ۶/۴ میلیون تن (آمار ۱۳۸۷) می‌باشد. بیشتر مردم گرجستان مسیحی هستند و ۸۴ درصد آنان از نژاد گرجی هستند که به زبان گرجی سخن می‌گویند، این زبان خط ویژه خود را دارد.

گرجستان تاریخ و فرهنگ پربار و کهنی دارد و از نخستین کشورهایی است که مسیحیت را به عنوان دین رسمی کشور برگزید (در سده‌های چهارم و پنجم میلادی). تاریخ و فرهنگ گرجستان با ایران مشترکات بسیاری دارد چراکه این کشور مدتها جزئی از ایران بوده است. در دوره صفویه، مادر بیشتر شاهان، گرجی بودند و گرجی‌ها در بسیاری از مناصب کشوری و لشکری حضور داشتند. در سال ۱۱۹۲ هجری خورشیدی (۱۸۱۲ میلادی/۱۲۲۸ قمری) طبق پیمان‌نامه گلستان، گرجستان رسماً از ایران جدا شد و به خاک روسیه تزاری پیوست. پس از انقلاب اکتبر و تشکیل اتحاد جماهیر شوروی، گرجستان با عنوان جمهوری سوسیالیستی گرجستان شوروی به یکی از جمهوری‌های آن تبدیل شد. گرجستان پس از فروپاشی شوروی در دی ۱۳۷۰ (دسامبر ۱۹۹۱) از شوروی اسقلال یافت.

نام بین‌المللی گرجستان، جرجیا (Georgia) می‌باشد که در بیشتر جهان به این نام خوانده می‌شود. این کشور دارای دو جمهوری خودمختار آبخازیا و اوستیای جنوبی (به گرجی: منطقهٔ تسخینوالی) است که در شمال کشور و در همسایگی روسیه هستند و اکنون این دو منطقه با پشتیبانی روسیه اعلام استقلال کرده‌اند.

حکومت گرجستان، جمهوری دموکراتیک و سکولار است. رئیس جمهور کنونی کشور میخائیل ساکاشویلی است که رابطه نزدیکی با غرب دارد و خواهان عضویت گرجستان در ناتو و اتحادیه اروپا می‌باشد. و با روسیه برسر دو جمهوری خودمختار آبخازیا و اوستیای جنوبی - به ویژه پس از جنگ سال ۱۳۸۷ - اختلافات فراوانی دارد.

نام 

مردم گرجی کشورشان را "ساکارتْوِلو" (საქართველო) می‌خوانند و خودشان را "کارتوِلِبی" (ქართველები) و زبان‌شان را "کارتولی" (ქართული) می‌نامند. نام بین‌المللی گرجستان، جرجیا (Georgia) می‌باشد که در بیشتر جهان به این نام خوانده می‌شود. البته در کشورهای دارای زبان‌های ایرانی و ترکی با همان نام "گرجستان" خوانده می‌شود. همچنین گرجستان به زبان روسی "گروزیا" (Грузия) نامیده می‌شود.

البته جرجیا (Georgia) نام یکی از بزرگترین و زیباترین ایالات آمریکا نیز هست که مرکز آن آتلانتا ست. بقیه در ادامه مطلب...

تاریخ 

شرق گرجستان پس از اسلام در دوره‌های صفویه و افشاریه نیز جزئی از ایران بوده است. در دوره صفویه، مادر بسیاری از شاهان، از مردم گرجی بوده اند و گرجی‌ها در بسیاری از مناصب کشوری و لشکری مشغول خدمت بودند. در دوره زندیه به دلیل از میان رفتن مرکزیت سیاسی ایران، هراکلیوس حاکم گرجستان ابتدا اعلام استقلال کرد و پس از چندی خود را زیر پوشش روسیه تزاری قرار داد.

آقا محمدخان قاجار پس از به قدرت رسیدن به قفقاز لشکر کشید و تفلیس را تسخیر کرد. پس از فتح شهر 15 هزار تن از مردم بیگناه را کشت و خانه‌ها و کلیساها را نیز خراب کرد و دهها هزار گرجی را به اسارت گرفت. این رخداد سبب تنفر شدید مردم گرجستان از ایران شد و یکی از زمینه‌های معنوی جدایی گرجستان از ایران گشت. در زمان فتحعلی شاه قاجار و پس از شکستهای پیاپی سپاه ایران به فرماندهی عباس میرزا از روسیه تزاری و در پی پیمان نامه گلستان، گرجستان رسما از ایران جدا شد و ضمیمهٔ خاک روسیه شد. از آن زمان زبان روسی به عنوان زبان رسمی گرجستان در مدارس و ادارات اجباری گردید.

در دی ۱۳۷۰ (دسامبر ۱۹۹۱) گرجستان از شوروی استقلال یافت و زبان گرجی زبان رسمی کشور شد.

سیاست 

اما پس از انقلاب رز (رنگین/مخملی) در سال ۱۳۸۲ در گرجستان که با پشتیبانی آمریکا صورت گرفت و منجر به برکناری دولت متمایل به روسیه و روی کارآمدن دولت غربگرای میخاییل ساکاشویلی شد، اوضاع سیاسی این کشور دگرگون شد. دولت جدید سیاست دوری از روسیه و نزدیکی به غرب (به ویژه آمریکا) را در پیش گرفت. همچنین این کشور خواهان عضویت در اتحادیه اروپا و ناتو شد.

در مرداد ۱۳۸۷ و همزمان با بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ پکن، ارتش گرجستان برای بازگرداندن اوستیای جنوبی به خاک خود، به این منطقه یورش برد که با واکنش شدید روسیه مواجه شد و مجبور به عقب‌نشینی شد. اکنون روسیه تنها کشوری است که استقلال دو منطقه آبخازیا و اوستیای جنوبی را به رسمیت شناخته است و با حضور نیروهای خود در این دو منطقه، عملاً کنترل آنها را در دست دارد.

جغرافیا 

طبیعت گرجستان گوناگون است: این جمهوری با نواحی ناهموار مشخص می‌شود و دو سوم آن کوهستانی است؛ بلندترین قله این کشور با بلندی ۵۰۶۹ متر بر فراز کوه شخارا قرار دارد. گرجستان غربی دارای اقلیم مرطوب جنب مداری است، در حالی که در گرجستان شرقی خشک یا معتدل مرطوب است. منابع طبیعی جمهوری شامل زغال سنگ، نفت، منگنز، فلزات غیرآهنی و معادن غیرفلزی است. از آب رودخانه‌های گرجستان در تولید برق و آبیاری زمین‌های کشاورزی نیز استفاده می‌شود.

تقسیمات کشوری 

جمهوری گرجستان شامل دو جمهوری خودمختار آبخازیا (در شمال غرب) و اوستیای جنوبی (در شمال شرق) است. جمهوری خودمختار پیشین آجاریا در جنوب غرب کشور نیز در سال ۱۳۸۳ به استان تبدیل شد. گرجستان به ۶۵ ناحیه و مناطق روستایی تقسیم می‌شود و دارای ۱۳ شهر و چندین شهرک است که شامل شهرهای تفلیس، کوتائیسی، گوری، چیاتورا، روستاوی، پوتی، تقیبولی، زوگدیدی، تسقالتوبو، سوخومی، تقوارچلی، گاگرا، باتومی، و ۳۷ شهر کوچک، ۶۱ مرکز روستایی و ۴۵۰ روستا است.

مردم 

جمعیت گرجستان در سال ۱۳۸۷، ۴٬۶۳۰٬۰۰۰ تن بوده است، که ۸۳٫۸ درصد آنان از نژاد گرجی بوده‌اند که به زبان گرجی صحبت می‌کنند، این زبان دارای خط ویژهٔ خود است. سایر نژادهای ساکن در گرجستان، آذری، روسی، آبخازی، و اوستیایی هستند.

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

گرجستان به سرمایه گذاری خارجی به عنوان راهبردی برای توسعه ملی می نگرد و دولت گرجستان سعی کرده است تا بهترین شرایط را برای سرمایه گذاری خارجی فراهم نماید. به طوری که مالکیت خارجی شرکتهای گرجستانی آزاد است و محدودیتی برای مشارکت و سرمایه گذاری خارجی یا سرمایه گذاری مشترک وجود ندارد.

قوانین بانکداری جدید نیز این امکان را به شرکتهای خارجی می دهند که حساب جاری و حساب دارای سوددهی افتتاح نمایند همچنین داراییهای شخصی سرمایه گذاران خارجی از عوارض واردات و مالیاتهای گمرکی معاف می باشند. اصولاً نگاه گرجستان در تدوین سیاست های مربوط به ارتقاء سرمایه گذاری در کشور بر محور توسعه کشور شکل گرفته است و از این رو است که محورهای زیر خطوط اصلی مورد نظر دولت گرجستان را تشکیل می دهد:

- تقویت بخش تولیدی کشور جهت پاسخگویی به نیازهای داخلی بخصوص نیازهای اساسی مردم گرجستان.

- حمایت از فعالیت های صادراتی برای نیل به ایجاد اقتصاد متنوع

- حمایت از محیط زیست

- افزایش کارائی منابع موجود و ارتقاء ظرفیت های بخش خصوصی

- و ایجاد نقشی مناسب برای دولت جهت ایجاد اطمینان لازم در توسعه بخشهای اقتصادی و ایجاد درآمد واشتغال مورد نظر ، به عبارت دیگر نقش دولت گرجستان در این فرآیند هماهنگی های ساختاری در سیستم اقتصاد کشور و بخصوص تسهیل در فعالیت های بخش خصوصی می باشد.

به طور کلی دولت گرجستان سعی کرده تا با تدوین فعالیت های مربوط به سرمایه گذاری ، تهیه و حفاظت ساختارهای اقتصادی و اجتماعی ، فراهم آوری خدمات اجتماعی مورد نظر ، انجام مناسب کارکردهای دوره انتقالی ، حفظ سرمایه گذاریهای موجود دولتی که درآمدهای اکتسابی از آن بسیار حائز اهمیت می باشد و بالاخره ایجاد اصلاحات در سیستم خدمات رسانی عمومی ، شرایط مناسب و جذابی را برای سرمایه گذاران خارجی فراهم نماید

مزیت های گرجستان در زمینه سرمایه گذاری:

دولت گرجستان با فراهم شدن شرایط مناسب قانونی برای سرمایه گذاران و وجود مزیتهای زیر ، چشم انداز روشنی برای سرمایه گذاری خارجی در این کشور بوجود آورده است :

- ثبات سیاسی موجود در کشور

- وضعیت سوق الجیشی این کشور در مرکز منطقه قفقاز و در مجاورت با روسیه و ترکیه

- قرارگرفتن در سر راه خط لوله نفتی دریای خزر به اروپا

- نقش گرجستان به عنوان دروازه اروپا و آسیا ، دسترسی به دریای سیاه و وجود منطقه آزاد تجاری بندری

- برابری حقوقی سرمایه گذاران خارجی با سرمایه گذاران داخلی و تدوین قوانین لازم جهت سرمایه گذاری خارجی

- قوانین مالیاتی تسهیل کننده سرمایه گذاری خارجی

- اجازه برگشت سود و سرمایه شرکتهای سرمایه گذار در گرجستان به خارج از کشور

- نیروی متخصص ارزان و هزینه پائین تولید

بر پایه آخرین گزارش سازمان تجارت جهانی رتبه بندی کشورها از نظر کسب و کار و تجارت جهانی اعلام شد:

بر این اساس کشور گرجستان در بین تمامی کشورهای جهان حائز رتبه های زیر شد :

از نظر سهولت انجام کسب و کار : رتبه 16 جهان
از نظر شروع کسب و کار : رتبه 7 جهان
از نظر راحتی کار برای جواز ساخت و ساز : رتبه 4 جهان
از نظر روشنایی و واردات برق : رتبه 89 جهان
از نظر راحتی ثبت املاک و مستغلات : رتبه 1 جهان
از نظر گرفتن اعتبارات : رتبه 8 جهان
از نظر حمایت از سرمایه گذاران : رتبه 17 جهان
از نظر پرداخت مالیات : رتبه 42 جهان
از نظر تجارت بدون مرز : رتبه 54 جهان
از نظر اجرای قرارداد : رتبه 41 جهان
از نظر حل عجز از پرداخت دیون : رتبه 109 جهان

جهت رویت طبقه بندی کشورها از نظر تجارت میتوانید به این سایت مراجعه نمائید و خودتان قضاوت کنید که آیا کشور گرجستان جهت انجام تجارت مناسب است یا نه؟

---

georgi.ir

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

آب و هوای گرجستان  weather-in-georgia :  با در نظر گرفتن منطقه کوچک ملی، بی نهایت متنوع است. دو ناحیه اصلی اقلیمی وجود دارند که بخشهای غربی و شرقی کشور را از یکدیگر جدا می سازند. رشته کوه بزرگ قفقاز ، نقش مهمی را در تعدیل آب و هوای گرجستان ایفا نموده و مانع نفوذ توده های هوایی سردتر شمال به این سرزمین می شود. رشته کوه کوچک قفقازهم تاحدی از این ناحیه در برابر تأثیر توده های گرم و خشک جنوب محافظت می کند.

بیشتر قسمتهای گرجستان غربی در حاشیه شمالی ناحیه نیمه گرمسیری مرطوب با بارش متفاوت از 1000-4000 mm (4/39-5/175 in ) واقع است. بارش در طول سال بطور یکنواختی پراکنده است، اگرچه بارش در طول ماههای پاییز می تواند تا حدی سنگین باشد. آب و هوای ناحیه، بطور قابل توجهی با ارتفاع تغییر می کند درحالیکه بیشتر نواحی پست گرجستان غربی در طول سال نسبتاٌ گرم هستند، دامنه ها  و نواحی کوهستانی(از جمله رشته های بزرگ و کوچک قفقاز) تابستان های سرد و مرطوب و زمستانهای برفی را تجربه می کنند(پوشش برف در بسیاری از نواحی اغلب از 2 متر تجاوز می کند). آجاریا مرطوب ترین ناحیه قفقاز است که در آن جنگل بارانی Mt.  امتی رالا ، شرق کوبولتی ،حدود 4500 mm (2/177 in ) بارش در هر سال دارد.

گرجستان غربی دارای آب و هوای مخصوص از نیمه گرمسیری مرطوب تا قاره ای است. مدلهای اقلیمی منطقه تحت تأثیر توده های هوایی خشک آسیای مرکزی /دریای خزر از شرق و توده های هوایی مرطوب دریای سیاه از غرب قرار می گیرند. نفوذ توده های هوایی مرطوب از دریای سیاه اغلب با ممانعت چندین رشته کوه(لیخی و مشکه تی) مواجه می شود که بخشهای غربی و شرقی کشوررا از یکدیگر جدا می سازند. میزان بارش سالانه بطور قابل توجهی کمتر از بارش گرجستان غربی و متفاوت از 400-1 ،600 mm (7/15-0/63in ) می باشد.

مرطوب ترین دوره ها عموماٌ در طول بهار و تابستان وجود دارند در حالیکه ماههای زمستان و تابستان ، خشک ترین ماهها هستند. بیشتر نواحی گرجستان غربی ، تابستانهای گرم (بویژه در نواحی پست) و زمستانهای نسبتاٌ سردی را تجربه می کنند. همانند بخشهای غربی کشور، ارتفاع نقش مهمی را در گرجستان غربی ایفا می کند، جایی که شرایط اقلیمی بالای 1500 متر (4921 فوت) به میزان فوق العاده ای سردتر از نواحی پست هستند. نواحی که بالای 2000 متر(6562 فوت) قرار گرفته اند غالباٌ حتی در طول ماههای تابستان ، سرد هستند.

هوای تفلیس به سبب نسیمی که از کوهستانها در دره‌های اطراف می‌وزد همیشه پاکیزه‌است. متوسط درجه حرارت آن ۲ر۱۳است. در گرمترین ماه تابستان درجه حرارت به ۲ر۲۵ و در سردترین ماه زمستان به 9 درجه زیر صفر می‌رسد. از آذر تا اسفند (بین ۳۰ تا ۳۵ روز) دمای هوا به زیر صفر می‌رسد. متوسط سالانه بارندگی ۵۰۵ میلیمتر است که ۳۴ درصد آن در ماههای گرم می‌بارد. حدود ۲۵ روز از فصل تابستان آن بسیار گرم است و دمای هوا تا  ۳۰درجه سانتیگراد بالا می‌رود.

متوسط دمای هوای تفلیس در تابستان معمولا تا 12 درجه سانتیگراد از تهران خنکتر می باشد.

منبع : ویکیپدیا

نوشته شده توسط : فرشید احمدی