زکریای رازی
پس از ابن سینا بزرگترین و معروف ترین پزشک و شیمی دان ایرانی می باشد. او در ری
به دنیا آمد. در سالهای جوانی علوم و فلسفه و ادبیات و موسیقی و نجوم را آموخت و
پس از مدتی به علم کیمیا گری یا شیمی روی آورد سپس به علم طب مشغول شد. او پس از
مدتی به شهر بغداد رفت و در آنجا به مطالعه و تدریس علم طب پرداخت.
بس از چند
سال مجدداً به ری مراجعت نمود و منصوربن اسحاق حاکم شهر ری سر پرستی بیمارستان ری
را به او سپرد . زکریای رازی مدتی در ری اقامت کرد و به طبابت و کیمیا گری پرداخت
. سپس دوباره به بغداد سفر نمود و به ریاست بیمارستان المقتدر بغداد منصوب شد .
رازی کتب زیادی در مورد طب و کیمیا گری تالیف نموده است. از جمله آثار معروف او
الحاوی و طب المنصوری می باشد. از دیگر
تالیفاتش من لا یحضره الطبیب نام دارد مدتها کتب او مورد تحصیل
دانشگاه های جهان قرار گرفته است. از کشفیات مهم او در علم شیمی جوهر گوگرد و الکل
است. از نکات بسیار عجیب زندگی این پزشک و شیمی دان عالیقدر که جزو ایران و اسلام
و جهان است،تنگ دستی و بی بضاعتی مالی اوست هرچند که او می توانست از راه طب و
کیمیا گری ثروتی بسیار بیاندوزد اما در کمال قناعت و درویشی زندگی نمود و هرگز به
مال دنیا دل نبست و کار خود را در راه خدا وقف مردم نمود. گویند او در اواخر عمر
در اثر مطالعه زیاد به نابینائی مبتلا شد و در سال 313 هجری قمری درگذشت. سال تولد
او به صورت دقیق معلوم نیست.
برای ارسال
جک و مطلب به ما از:
Xfaahx@gmail.com
09364993991
استفاده کنید.
نوشته شده توسط : فرشید احمدی
