نام علمی اسفرزه : Plantago Psyllium
نام عمومی اسفرزه : Psyllium
تیره : Plantaginacace
ترکیبات شیمیایی اسفرزه :
قسمت های مختلف گیاه دارای گلیکوئیدی به نام اوکوبین است . غشای دانه گیاه . لعاب فراوان دارد . به طوری که با قرار گرفتن دانه ها در اب . پوسته خارجی ان متورم و پس از پاره شدن . لعاب ان خارج می شود .
محل رویش اسفرزه :
در قسمت های متنوعی از ایران می روید .. از رشت گرفته تا . چالوس . اصفهان . لرستان . ایلام . شوش . تخت جمشید . و مسجد سلیمان ..
قسمت های مورد استفاده و موارد مصرف اسفرزه :
در طب عوام از برگ ان به عنوان التیام دهنده زخم ها و جراحت ها استفاده می شود . دانه های گیاه اثر ملینی دارد . زیرا با جذب اب . تورم حاصل میکند و به طور مکانیکی موجب سهولت دفع مواد میشود ( مقدار مصرف 5 تا 15 گرم از دانه است ) . اگر نیم ساعت پیش از غذا صرف شود . از طریق کم کردن اشتها . به کاهش وزن کمک میکند . انواع دارویی ان در بازاز وجود دارد .
احتیاط در مورد مصرف اسفرزه :
در کسانی که دچار انسداد روده هستند نباید مصرف شود . اگر اسفرزه بدون اب مصرف شود . میتواند انسداد روده ایجاد کند . لذا خوردن اسفرزه با یک تا دو لیوان اب اضافه زروری است . ضمنا این دارو نباید پیش از خواب مصرف شود .
نوشته شده توسط : فرشید احمدی
