آنیسون ( اَنیسون، بادیان رومی)
Pimpinella anisum
Anise
Apiaceae (Umbelliferae)
معرفی و گیاهشناسی
آنیسون یکی از
قدیمی ترین گیاهان دارویی شناخته شده توسط انسان است که در اکثر منابع از
آن یاد شده است. آنیسون گیاهی است علفی و یکساله از خانواده ی چتریان ، با
ارتفاع 30 تا 70 سانتی متر که گل های سفید رنگ آن به صورت گل آذین چتر
مرکب دیده می شوند.
نیازهای اکولوژیکی و پراکنش
آنیسون
بومی نواحی مدیترانه است و در کشورمان در نواحی شمال غربی و جنوب غربی به
صورت خودرو یافت می شود. آنیسون به هوای گرم و نور آفتاب کافی نیازمند است.
کاشت، داشت و برداشت
تکثیر این
گیاه توسط بذر صورت می گیرد و بدین منظور معمولا جوی و پشته هایی با فاصله
ی 30 سانتی متر در مزرعه ایجاد می نمایند و بذور را با فاصله ی 3 سانتی
متر و در عمق 2 سانتی متری کشت می کنند.
نحوه ی براشت به این صورت است
که پیکر رویشی گیاه را از نزدیکی گل آذین ها قطع می کنند و پس از مدت زمان
کوتاهی که آنها خشک شدند با خرمن کوب و ... بذور را از شاخه ها جدا می
کنند. میزان عملکرد محصول بین 400 تا 1000 کیلوگرم در هکتار می باشد که با
توجه به رعایت مسائل زراعی و شرایط اقلیمی و ... متفاوت می باشد.
فرآوری
بذور این گیاه دارای
ترکیباتی چون اسانس، صمغ، ترکیبات قندی و روغن می باشد. اسانس آنیسون
دارای اهمیت فوق العاده ای در صنایع دارویی می باشد .
خواص درمانی و کاربرد
مهمترین
خواص درمانی میوه ها (بذور) آنیسون عبارتند از: افزایش دهنده ی شیر
مادران، کمک کننده به هضم غذا، ضدنفخ، ضد انگل، درمان سرماخوردگی، رفع بوی
بد دهان و ... . اسانس این گیاه در ترکیب تعدادی از داروهای موجود در
داروخانه ها وجود دارد.
احتیاطات مصرف: مصرف این گیاه در دوران بارداری منع شده است و اسانس این گیاه نباید مورد مصرف کودکان قرار گیرد.
نحوه ی مصرف: 5/0 تا یک گرم بذر به صورت دمکرده تهیه می شود که سه مرتبه در طول روز مصرف می گردد.
و ادامه دارد ...
خواص : این دارو تخم رازیانه رومی است .تند مزگی آن از رازیانه خودرو کمتر است . دارای نوعی مزه شیرین و بهتر از رازیانه خودرو است .
مزاج :جالینوس گوید :گرم و خشک است .
خواص درمانی :باز کننده و کمی گیرنده و گس است .مسکن دردها ، عرق آور و بادشکن است و اگر در روغن جوشانده شود تأثیرش بیشتر است .
درمزاج انیسون اندکی تندی است که تقریباً با داروهای سوزنده برابر می باشد. سر:اگر آن را بخار کنند و بخار آن را استنشاق کنند سر درد و سرگیجه را از بین می برد .
اگر آن را بکوبند و با روغن گل محمدی بیامیزند و در گوش بچکانند بیماریهای درونی گوش را که ناشی از اثر ضربه یا برخورد باشد بهبود می بخشد و درد گوش را بر طرف می نماید .
چشم :برای سبل مزمن داروی خوبی است .
دستگاه تنفس و سینه :شیر را فزونی می دهد .
تغذیه :حالت تشنگی را که از رطوبت های بورقی رخ می دهد از بین می برد .
برای بند آمدگی های کبدی مفید است و رطوبت طحال را بر طرف می سازد .
اندام های دفعی :بول و حیض سفید را ریزش می دهد . رطوبت های سفید را از زهدان پاک می نماید و شهوت جماع را بر می انگیزد .گاهی که سبب ادرار می شود شکم را بند می آورد ، راه بندان های کلیه و مثانه و زهدان را باز می نماید .
تب ها :با تب کهنه مقابله می کند .
زهرها :پادزهر هر سموم و حشرات سمی است و زبان آنها را دفع می نماید. انگشتان اخمو
شکوفه سورنجان است و تأثیرش تأثیر سورنجان .
برای بیماری سبل (ورم خون قرنیه) کهنه مفید است و ادامه خوردن آن بادها را بتحلیل میبرد، ادرار آور ، موجب قاعدگی و عرق آور است و برای حرارت دست و پا و باز کردن گرفتگی های کبد سودمند میباشد
نوشته شده توسط : فرشید احمدی
