به احتمال زیاد بابونه رومی، كه به بابونه انگلیسی نیز معروف است، پیتر رابیت را به بستر خواب فرستاد تا همانطور كه در داستان “بیتریكس پاتر” یعنی داستان “پیتر رابیت” آورده شده است، آرام و تسكین یابد. این داستان در ابتدای قرن بیستم به رشتة تحریر درآمد، اما امروزه بابونه هنوز هم در اروپا به عنوان یك داروی آرامبخش مورد استفاده قرار می گیرد.

این گیاه همچنین برای درمان سوزش سردل و گاز اضافی كه می تواند ناشی از حالت عصبیت باشد، بكار می رود. بابونه را در كرمهای صورت، نویدنیها، انواع رنگ مو، انواع شامپو و عطر نیز می توان یافت. بابونه رومی می تواند میزان تهوع، استفراغ و تشكیل گاز در روده ها را كاهش دهد.

این گیاه همچنین در ایجاد آرامش، كاهش ورم ناشی از بریدگیها یا بواسیر مفید واقع میشود، و شرایطی نظیر اگزما، التهاب لثه ها (ژنژیویت) را درمان می كند. مصرف آن عملاً شباهت به مصرف بابونة آلمانی دارد، و بنا به دلایل مستند این دو گیاه حاوی تركیبات و عناصر فعال مشابهی هستند.

بابونه رومی به اندازه بابونه آلمانی مورد تحقیق و بررسی نبوده است، لذا ادعا در خصوص فایده و اثر آن و در پاره ای موقعیتهای بهداشتی خاص باید با تحقیقات مضاعف تأیید گردد. متأسفانه، این بدان معناست كه بسیاری از مردم تصور می كنند مصرف بابونه رومی فایده ای ندارد. در حالی كه بابونه رومی از مدتها قبل به بسیاری از چایها، پمادها و سایر انواع اقلام و تركیبات دارویی اضافه میشود.

معرفی گیاه

بابونه رومی، بومی شمال غرب اروپا و شمال ایرلند است. در این مناطق به حالت خزیده و چسبیده به زمین می روید و ارتفاع آن نیز به یك پا می رسد. برگهای سبز خاكستری این گیاه از ساقه های آن ریشه می گیرند و گلهای آن مراكز زرد رنگی دارند كه گلبرگهای سفید آنها را در بر گرفته و مینیاتور مروارید گونه ای را ایجاد كرده است. گلهای این گیاه بوی سیب می دهند.

 

تركیبات گیاه

تهیه چای، پمادها، و عصاره های حاصل از بابونه موقعی صورت می گیرد كه گلهای این گیاه غنچه سفید و زرد به خود گرفته باشند. اگر این شكوفه ها چای درست نكنند، آنها را برای تولید روغن آبی رنگ كه فواید درمانی دارد، می كوبند و می جوشانند. تركیبات موجود در روغن این گیاه از پیشرفت ورم جلوگیری می كند و رشد باكتری ها، ویروسها و قارچها را كه می توانند عامل درد باشند، كند می سازد.

اشكال موجود

بابونه رومی به شكل گلهای خشك در قالب فله، چای، تنتور و همچنین در كرمها و پمادها یافت میشود نحوه مصرف بابونه رومی را به چند طریق می توان مصرف كرد. یكی از این حالات نوشیدن یك لیوان داغ چای بابونه در صورت درد معده یا اختلال خواب است.

در كل، میزان ها مصرف بابونه كه در پایین آورده میشود احتمالاً به تسكین انواع دردهای معده كمك و اشتهای شما را بیشتر می كند. بابونه در كاهش درد دورة قاعدگی و تورم لثه ها، در صورتی كه مبتلا به ژنژویت (التهاب لثه ها) باشید، مفید است.

* چای گلهای خشك این گیاه سه بار در روز به مقدار یك تا چهار گرم، یا عصاره با محتوای ۷۰ درصد الكل به میزان ۱ تا ۴ میلی لیتر، روزی سه بار.

* برای معالجه بواسیر یا مشكلات پوستی دو چای كیسه ای بابونه را به یك لگن آب اضافه كنید یا چندین قطره تنتور بابونه رومی مصرف كنید.

اگر پماد بابونه را مصرف می كنید، فرآورده هایی را برگزینید كه حاوی ۳ تا ۱۰ درصد سرهای گل بابونه خشك شده باشد.

نكات احتیاطی

مصرف بابونه رومی بی خطر است لیكن نباید در دوران بارداری یا شیردهی مصرف شود. هر چند اما مصرف چای آن اشكال ندارد. بابونه رومی حاوی تركیبی به نام “اسید آنتمیك” است كه می تواند در صورت مصرف زیاد سبب استفراغ شود.

 

گزارش شده است كه فردی پس از خوردن چای بابونه رومی با واكنش آلرژیك شدیدی روبرو گشت. وی به “ابروسیا” آلرژی داشت كه در تیره بابونه رومی قرار دارد.

اگر شما هم به ابروسیا آلرژی داشتن خود به ابروسیا اطلاعی ندارید، از پزشك خود در خصوص خطر مواجه شدن با این آلرژی سؤال كنید. به احتمال زیاد می توانید هر شكلی از بابونه را براحتی مصرف كنید.

تداخل های احتمالی

تعامل و تداخل این گیاه با سایر داروها و گیاهان دارویی هنوز گزارش نشده است، اما در صورتی كه از رقیق كننده های خونی استفاده می كنید، از مصرف بابونه بهتر است پرهیز كنید.

---

این گیاه نام علمی خود را از واژه‌ی یونانی كامائملوم به معنی «سیب بر روی زمین»‌گرفته است. در قرون وسطی به منظور خوشبو كردن هوا، كف اتاق را با این گیاه می‌پوشاندند. گیاه را به طور سنتی در كنار دیوارهای باغ و حیاط خانه و به جای چمن می‌كاشتند. وقتی گیاه لگد بخورد، بوی مطبوع آن همه فضا را پر می‌نماید. بابونه نیز مثل چمن از لگد خوردن صدمه نمی‌بیند. بابونه باغی برای مصریان باستان یك گیاه شناخته شده بود و آن را به الهه‌ی خورشدی تقدیم می‌كردند، زیرا بابونه را داروی همه دردها می‌دانستند. این نوع بابونه خواص مشابه نوع آلمانی را دارد و از گل‌های خشك یا تازه آن چای تهیه می‌كنند و برای رفع سوءهاضمه و سوزش معده می‌آشامند .
این گونه از بابونه آرامش بخش و تسكین دهنده درد می‌باشد. معمولا آن را مانند چای كیسه‌ای بسته‌بندی نموده و در دسترس قرار می‌دهند. برای دفع استرس و سردردهای عصبی و همچنین به عنوان نوشیدنی پیش از خواب چنانچه به بیخوابی دچار شوید، كاربرد خوبی دارد. بابونه یكی از اجزاء تهیه آبجوهای طبی نیز می‌باشد. «مانزانیلا» به معنی سیب كوچك، كه نوعی نوشیدنی اسپانیایی می‌باشد، عطر خود را از بابونه‌باغی گرفته است. بابونه باغی یكی از اجزاء شامپوهای گیاهی را تشكیل می دهند. گل‌های خشك شده یا روغن اصلی آن وقتی به آب وان اضافه شود، بخصوص در مورد افرادی كه از فشارهای عصبی رنج می‌برند، آرامش می‌بخشد. از گل‌های بابونه‌باغی اغلب در تهیه عطر استفاده می‌گردد .

زیستگاه طبیعی  :
گیاه بومی اروپای جنوبی می‌باشد و در سرتاسر اروپا و جنوب انگلستان بر روی خاك شنی و خشك مراتع و چراگاه‌ها می‌روید. بابونه‌باغی به دیگر نقاط دنیا هم برده شده و كشت گشته است. این گیاه در اروپای مركزی نیز به شكل تجارتی كشت می‌شود. بابونه‌باغی را با شیوه گل‌كاری علمی پرورش می‌دهند و گونه‌های جدیدی را تولید می‌نمایند .

مشخصات ظاهری :
بابونه‌باغی یك گیاه بادوام و كوتاه قد می‌باشد كه بلندی آن از 30 سانتی‌متر تجاوز نمی‌كند. ساقه بابونه‌باغی كرك‌دار و شاخه‌های آن خزنده می‌باشند. برگ‌های بابونه‌باغی نیز مانند برگ‌های بابونه‌آلمانی (وحشی) دارای بریدگی‌های عمیق و پرمانند می‌باشند، اما رنگ سبز متمایل به خاكستری و تا حدود بیشتر به پایین افتاده هستند. گل‌های شبیه گل آفتاب‌گردان با مركز كله‌قندی و زردرنگ از اواسط تابستان تا اواسط پاییز بر روی ساقه‌های بابونه‌باغی ظاهر می‌گردند. رایحه بابونه‌باغی قوی‌تر از گونه بابونه‌آلمانی می‌باشد.

نوشته شده توسط : فرشید احمدی