فروغ از نوجوانی شعر می سرود و نقاشی می كرد. برای فرار از فضای بسته محیط خانوادگی ، بسیار زود با پرویز شاپور ازدواج كرد و بسیار زود نیز از او جدا شد . ثمره این ازدواج كامیار نام گرفت. در سال 1331 نخستین مجموعه شعر خود را با نام اسیر و در سال 1335 دومین آن را با نام دیوار منتشر كرد . در بییست و دو سالگی سومین مجموعه شعر با نام عصیان را نیز بدست چاپ سپرد. خود وی، بعدها این سه اثر را بی ارزش و حاصل احساسات سطحی یك دختر جوان دانست
در سال 1337 فروغ به چنان آگاهی نسبت به ارزش های فكری خود می رسد كه در می یابد می تواند در شعر به راهی جدا از دیگران برود. در همین سال سینما توجه او را جلب می كند و در كار ساختن بسیاری از فیلمهای مستند با ابراهیم گلستان همكاری می كند. در سال 1338 برای آموختن فن سینما به انگلستان می رود و برداشت درخشان سینمایی او هنگامی جلوه می كند كه فیلم خانه سیاه است را از زندگی جذامیان ، در جذامخانه تبریز می سازد . و او در سال 1342 در نمایشنامه شش شخصیت در جستجوی نویسنده بازی چشمگیری نشان داد و در زمستان همان سال خبر می رسد كه فیلم خانه سیاه است جایزه اول فستیوال اوبرهاوزن را برده است و منتقدان اروپایی به شایستگی از او تجلیل می كنند و باز در همان سال كه سال اوج نبوغ اوست با یك محموعه تازه تولدی دیگر تحولی در شعر او و شعر امروز ایران رخ می دهد . در سال 1343 به آلمان و ایتالیا و فرانسه سفر می كند . سال بعد در دومین فستیوال مواف در پزارو شركت می كند . تهیه كنندگان سوئدی ، ساختن چند فیلم را به او پیشنهاد می كنند و ناشران اروپایی مشتاق نشر آثارش هستند، اما در دوشنبه 24 بهمن ماه همان سال آخرین برگ از دفتر زندگی كوتاه و پر بارش ورق می خورد.
نوشته شده توسط : فرشید احمدی
تبلیغات 

