تبلیغات 
حسن بن حسن بن على بن ابى طالب (علیهم السلام) معروف به حسن مثنى شخصیتى عظیم الشأن و دانشمند و پرهیزگار بوده و تولى صدقات و اوقاف امیرالمؤمنین (علیهم السلام) را بعهده داشته. گویند وى در واقعه كربلا كه آنروز كودكى خردسال بوده حضور داشته و در میان اسیران بوده وبنقلى به شفاعت اسماء بن خارجه بجهت جراحاتى كه به تن داشته از قتل نجات یافته. وى در عهد عبد الملك مروان با حكومت بنى مروان در مبارزه بود تا اینكه والى مدینه وى را بزندان افكند.
نقل است كه ولید بن عبد الملك به والى خود در مدینه صالح بن عبدالله مرى نوشت كه حسن بن حسن را (كه آنروز در زندان او بود) در مسجد پیغمبر (صلى الله علیه وآله) پانصد تازیانه بزن. صالح وى را بمسجد برد و مردم گرد آمده وى به منبر شد و بخواندن نامه خلیفه پرداخت كه پس از آن بضرب تازیانه دستور دهد، در این بین امام سجاد (علیه السلام) وارد مسجد شد، مردمان او را راه دادند تا به كنار حسن آمد و به وى فرمود: اى پسر عم! خدا را به (دعاى كرب) بخوان تا ترا نجات دهد. این بگفت و از مسجد بیرون شد. حسن بخواندن آن دعا مشغول شد و چون صالح ، نامه خلیفه را بپایان رسانید و از منبر بزیر آمد گفت: من چهره حسن را چهره مظلوم مى بینم امرش را به تاخیر افكنید تا درباره اش از خلیفه كسب تكلیف مجدد كنیم. آنگاه به خلیفه نامه نوشت و خلیفه بلافاصله دستور آزادى او را صادر نمود.
و سرانجام وى در سن سى و پنج سالگى به سمّ ولید بن عبد الملك از دنیا رفت و همسرش فاطمه بنت الحسین خیمه اى بر قبرش بپا ساخت و تا یكسال بر او نوحه سرائى نمود و خود نیز در پایان سال از رنج و اندوه درگذشت. (بحار: 46 / 114)
نوشته شده توسط : فرشید احمدی
