تبلیغات 
آمـنـه , دخـتـر وهـب بن عبدمناف , همسر عبداللّه بن عبدالمطلب و مادر گرامى پیامبر بزرگوار اسلام (ص ) است .
وى به پاكى و عفت شهره بود.
عـبـدالـمـطـلب , وى را به عقد فرزندش , عبداللّه , درآورد و ثمره ازدواج آن دو, نورى بود كه در هفدهم ماه ربیع الاول , روز جمعه و پس از طلوع فجر, پا به جهان هستى گذاشت .
در هنگام ولادت فرزند آمنه , ایوان كسرى شكافت و چند كنگره آن فروریخت , آتش آتشكده فارس خـامـوش شـد, دریـاچـه سـاوه خشك گردید,بت هاى بتخانه مكه سرنگون شد, نورى از وجود آن حـضـرت بـه سـوى آسمان بلندشد كه شعاع آن فرسنگ ها راه را روشن كرد و انوشیروان وموبدان خواب وحشتناكى دیدند.
آمـنـه مـى گـویـد: چـون فـرزنـدم بـه دنیا آمد, نور خیره كننده اى آشكارشد كه شرق و غرب را روشن كرد و من در آن روشنایى قصرهاى شام و بصرى رادیدم .
همه این عظمت , نشان از لیاقت و شرافت و بزرگوارى آمنه دارد.
مادرى كه خدا او را براى به دنیاآوردن الگوى خلقت برگزیده بود.
وى در هـنـگـام بـاردارى , نـورى در خود مشاهده كرد كه گویاى آینده اى روشن براى محمدبن عبداللّه ر بود.
پیامبر, پنج ساله بود كه به همراه مادر راهى یثرب شد تا آرامگاه پدرش را ـكه قبل از تولد او جان به جان آفرین تسلیم كرده بودـ زیارت كند.
آمـنه كه براى اولین بار به آرزویش رسیده بود, فرصت را غنیمت شمرد و یكماه در یثرب ماند تا در كنار قبر همسرش , عبداللّه عقده دل بگشاید وفرزندش نیز, به یاد پدر, دیدگان با اشك آشنا سازد.
هنوز غم زیارت قبر پدر, بر روح پیامبر(ص ) حكمفرما بود كه در هنگامه مراجعت به مكه , آمنه نیز در مـیـان راه , در مـحـلـى بـه نـام ابـواء به سوى معبود شتافت و غمى بر غم هاى رسول خدا(ص ) افزوده شد.
نوشته شده توسط : فرشید احمدی
