تکرار یک یا چند واج صامت یا مصوت در شعر یا در نثر
است که کلمه های یک مصراع یا بیت به گونه ای که آفریننده موسیقی درونی باشدو به
تأثیر شعر بیفزاید. موسیقی بر خاسته از واج آرایی صامت ها عموماً محسوس تر از
موسیقی است که از واج آرایی مصوت ها ایجاد می شود.
که پیشیم چه شیر
و چه دیو و چه پیل بیابان بی آب
و دریای نیل
حرف (چ)
همیشه به جنگ
نهنگ اندر است و گر با
پلنگان به جنگ اندر است
(گ)
یکی کنده ببری شد
اندر کمند پراژنگ
و نیرنگ و بند گزند
(گ)
بد اندیش بسیار و
گراند کیست چو
خشم آورم پیش چشمم یکیست
(ش)
به رزمش چه پیل و
چه شیر و چه دیو چو
آورد گیرد بر آرد غریو
(چ)
همه سر به سر تن
به کشتن دهیم از آن به که
کشور به دشمن دهیم
(ش)
دمان پیش ضحاک
رفتی به جنگ زدی بر سرش
گرز گاو رنگ
(گ)
فریدون بفرمود تا
بر نشست ببوسید و
ببوسد دستش به دست
(س) و (ب)
هم از طوق هم از
تخت و هم گوشوار همان
تاج زرین زبر جد نگار
(ه) و (م)
غمی گشت چون
بارگی را نیافت سراسیمه
سوی سمنگان شتافت
(س)
نوشته شده توسط : فرشید احمدی
