
در دادگاه عشق قسمم قلبم بود، وكیلم دلم بود
و حضار جمعی از عاشقان و دلسوختگان
قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن
تو اعلام كرد پس محكوم شدم به تنهایی و مرگ
و گفتم:

در پنجه غم شکار بودن عشق است
بازیچه ی دست یار بودن عشق است
در محکمه ای که قاضی اش یار بود
محکوم به طناب دار بودن عشق است


نوشته شده توسط : فرشید احمدی















