زنال

خاصیتی مسهلی دارد و ادرارآور می باشد. از گیاه خشک شده و همچنین از تازه آن استفاده می شود.

            تازه آن در سالاد مصرف می شود. (2 قاشق غذاخوری از گیاه فوق را در یک لیتر آب بجوشانید و بگذارید تا دم بکشد. سپس برای درمان اقتباس ادرار استفاده کنید).

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

ژینکو (جینکو ـ درخت پرسیاوشان) 

Ginkgo biloba

Ginkgo - Maidenhair Tree

Ginkgoaceae

شناسنامه

شرح گیاه

گیاهی پایا و دارای ریزومی خزنده به درازای 10 سانتی متر همراه با ریشه های باریک و ظریف است از ریزوم آن برگهائی به رنگ سبز دائمی به درازای 15 تا 20 سانتی متر و منتهی به دمبرگ صاف و شفاف به رنگ قهوه ای تیره خارج می شود. این دمبرگها که در فواصل نزدیک به ریزوم ، پوشیده از تار می باشند ، عموماً انشعابات فرعی فاصله دار پیدا می کنند و هر یک از آنها که در واقع یک دمبرگ فرعی به حساب می آیند به برگچه های منقسم به لوبهای برگشته ختم می شوند. اعضای تولید مثل گیاه به صورت برجستگیهای باریک و دراز و یا مدور (هاگینه) در کنارهای برگچه های متعلق به برگهای زایا ظاهر می شوند. در هر یک از هاگینه های آنها نیز چندین هاگدان جای دارد. بخش قابل استفاده گیاه : برگ گیاه.

تکثیر گیاه

بهره برداری از پایه های خودروی آن همواره رفع نیاز فعلی را می نماید و حتی قابلیت صادرات را نیز دارد. در هر حال تکثیر گیاه در صورت لزوم از طریق اعضای تولید مثل این گیاه به صورت برجستگیهای باریک و دراز و یا مدور (هاگینه) در کنار برگچه های متعلق به برگهای زایا ظاهر می شوند، انجام می گیرد در هر یک از این هاگینه‌ها چندین هاگدان جای دارد که پر از هاگ می باشد. پس از برداشت محصول آنها را یا به طور طبیعی در سایه و یا در حرارت 40 تا 50 درجه سانتی گراد و به روش مصنوعی خشک می کنند.

دامنه انتشار

حلقه چاههای اطراف تهران ، نورآباد فارس ، پس قلعه ، شهر ری، نواحی شمال کشور، کهر رنگ در مازندران ، گرگان ، بندر گز، گیلان ، رشت : پیر بازار، نواحی شرقی و غربی کشور، کوه کهرود ، بلوچستان ، جنوب غربی ایران : شهبازان ، کشور، بیشه.

پر سیاوشان

برگ های پر سیاوشان در طب برای درمان امراض عفونی و امراض ریه و مثانه به کار می رود.

            برای رفع بیماری های ریوی مفید است. دم کرده آن : پانزده گرم پر سیاوشان را ر یک لیتر آب جوشیده بگذارید یک ساعت بماند بعد مصرف نمائید.

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

جوشانده پوست درخت گز ضد اسهال و مقوی و اشتها آور می باشد. مدر است. برای درمان عوارض جلدی و سوختگیها نیز مصرف میشود. گز انگبین نیز از این گیاه ساخته میشود.

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

ایرانیان برای خوش طعم کردن غذاها ، از ادویه های مختلفی استفاده می کنند،یکی از این ادویه ها،دارچین است .

دارچین از گذشته به عنوان چاشنی،دارو و ادویه در تمام دنیا مورد استفاده قرار می گرفته است.اسم دارچین Cinnamon از كلمه عربی Kinnamon مشتق شده است.دارچین در حقیقت پوست درختی است كه تا 10 متر ریشه می كند،معمولاً پوست این درخت را كنده، پودر می كنند و در غذاها یا نوشیدنی ها از آن استفاده می كنند.گیاه دارچین به علت داشتن اسانس و تانن،محرك و قابض است و به عنوان تقویت كننده اعمال هضم گردش خون به كار می رود.دارچین از دیر باز برای زیادشدن و باز یافتن نیروی جنسی كاربرد داشته است،همچنین برای رفع دردهای عضلانی بسیار نافع است.از این گیاه برای رفع سوءهاضمه، به ویژه در مواردی كه با نفخ همراه باشد،به عنوان بادشكن استفاده می شود.همچنین به علت داشتن تانن در رفع اسهال كاربرد دارد. جدید ترین تحقیقات نشان می دهد،مبتلایان به دیابت می‌توانند با افزودن اندكی دارچین به رژیم غذایی شان به حفظ سلامت خود كمك كنند.در حقیقت دارچین حاوی تركیباتی است كه عمل انسولین در انتقال گلوكز به سلول‌ها را بهبود می‌بخشد.دارچین تقریباً هیچ میزان كالری  ندارد،به همین خاطر افراد دیابتی بدون ترس از افزایش وزن،می توانند از آن استفاده كنند.این گیاه در كاهش چربی و كلسترول خون نیز دارای تأثیرات مثبتی است و افزودن مقدار كمی دارچین به قهوه صبحانه،چای روزانه،آب پرتقال یا غلات مفید است. اثر مهم دیگر آن پایین آوردن تب است تا حدی كه امروزه آن را به شكل قرص و كپسول برای پایین آوردن تب،استفاده می كنند. دارچین خاصیت عجیب دیگری نیز دارد و آن ایجاد مصونیت در بدن در مقابل امراض است.اگر حس كردید ضعیف شده اید و ممكن است بیمار شوید،چای دارچین را فراموش نكنید و حتی اگر سرما خورده اید یا ضعف شدید دارید،چای دارچین بهترین دارو است.

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

خردل

تیره شب بو یا

Brassicaceae

خردل یك گیاه علفی یكساله است كه از اردیبهشت تا مهر گل می دهد و به احتمال خیلی زیاد بومی شرق مدیترانه است ولی بعضی محققین اعتقاد دارند بومی جنوب غربی اروپا تا آسیای مركزی می باشد. كشت و كار خردل سیاه باعث شده است تا در سرتاسر دنیا پراكنده شود و در حال حاضر بصورت وحشی و زراعی دیده می شود. این گیاه در كنار جاده ها, حاشیه رودخانه ها و در زمینهای پست و مرتفع در زمینهای غرقابی یافت می شود.تركیبات موثره در بذر می باشند. گیاهان به محض اینكه رنگ میوه ها زرد متمایل به قهوه ای بشود برداشت می شوند. سپس بصورت دستجاتی میشوند, كناری می گذارند تا برسد, سپس كوبیده شده و تمیز می شوند. دارو بدون بو است, طعم روغن می دهد و باعث سوزش زبان می گردد. در حضور رطوبت بذور اسانس فراری تولید می كنند كه باعث سوزش چشم ها می شود و باعث تحریك اشك می گردد. بذور حاوی گلیكوزیدهای خردل است كه در اثر هیدرولیز, اسانس فرار خردل حدود ۳۰ درصد اسانس, پروتئین و دیگر تركیبات تولید می كند. اسانس فرار پوست و غشاهای مخاطی را می سوزاند. البته به مقدار كم ترشح شیره معده را افزایش و اشتها را تحریك می كند. از نقطه نظر دارویی در گچ و ضماد برای درمان روماتیسم, التهاب حاد مجاری تنفسی و بهبود خون رسانی استفاده می شود. البته مصرف زیاد آن مانند گچ باعث سوزش و ایجاد تاول روی پوست می شود. در گذشته از بذر برای استخراج اسانس استفاده می كردند كه در حال حاضر این اسانس سنتر می شود. بذور خردل سفید ( Sinapis Alba ) بیشتر استفاده می شوند و در صنایع غذایی نیز كاربرد دارد. دارو از گیاهان زراعی بدست می آید. خردل سیاه عمدتاَ در هلند و كشورهای منطقه مدیترانه و آمریكای شمالی كشت می شود.

انواع خردل:

گونه خردل هندی(Brassica juncea):

این گونه با عدد کروموزومی برابر ۳۶ را میتوان بوسیله رنگ بذور آن شناسایی کرد. این گونه دارای بذور قهوهای یا زرد رنگ میباشند. رقمهای با بذور قهوه ای رنگ بعنوان خردل قهوهای و رقمهای با بذور زرد رنگ بعنوان خردل زرد یا خردل شرقی شهرت دارند. خردل هندی بهاره است و با شرایط خشک سازگاری کامل دارد و نسبتا زودرس میباشد.

گونه خردل سفید(Brassica hirta):

این گونه با عدد کروموزومی برابر ۲۴ است. در اروپا به خردل سفید و در شمال امریکا به خردل زرد معروف است. این گونه در کشورهای مذکور به طور گسترده بعنوان چاشنی(ادویه) کشت میشود. بذر آن بزرگ و دارای رنگ زرد و روشن است.

گونه خردل حبشی(Brassica Cartinata):

این گونه با عدد کروموزومی برابر ۳۴ نسبتا کم رشد است. کشت و کار آن به فلات اتیوپی و نواحی همجوار آن در شرق آفریقا محدود میشود. بذور اینگونه بزرگ و غالبا سیاه رنگ هستند ولی فرمهای دارای بذور زردرنگ نیز وجود دارد.

خواص درمانی:

خردل ضد عفونی كننده-اشتها آور-محرك غدد بزاق و عصاره معده است و یكی از
          ادویه جات مفید تندرستی است و نافع دستگاه گوارش می باشد.

          خردل معده را تمیز و عمل گوارش را آسان می سازد و در درجه اول اشتها آور
          است و بعلاوه زبان و اعصاب ذائقه و شامه و غدد بزاق را تحریك می كند و عمل
          هضم را بهتر انجام می دهد و در اشخاصیكه معده آنها تنبل است استعمال خردل
          بسیار مفید است و شایان ذكر است كسانیكه اسید و ترشح معده زیاد دارند خردل
          برایشان مناسب نیست.

          خردل سه تا هفت درصد نمك دارد و می دانیم كه نمك نقش بزرگی در بدن انسان
          دارد و به وسیله نمك پس مانده و سموم بدن مخصوصا اوره و اسید اوریك از راه
          كلیه خارج می شود و بیماران قلبی و مبتلایان به ورم كلیه شدید باید از نمك
          اجتناب كنند اما این بیماران می توانند به مقدار كم خردل میل كنند كه هم
          موافق با تندرستی آنها است و هم اشتهای آنها را زیاد می كند.

          لازم به ذكر است كه در مصرل خردل نباید زیاده دوی كرد زیرا با مصرف زیادی
          آن مخاط دستگاه گوارش و اعضاء درونی خسته شده و زود فرسوده می شوند.

تشخیص خردل تقلبی:

پوست خردل از نرم کردن دانه ی خردل سیاه یا سفید یا مخلوط این دو بدست می آید و گاهی آن را با ابغوره یا سرکه مخلوط کرده و خردل خمیری بدست می آورند. در م.رد خردل متقلبین از نشاسته ی آرد غلات استفاده می کنند و برای ایجاد رنگ مورد نظر به آن زرد چوبه اضافه می کنند.

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

ترب کوهی که در ایران به ترب سمنانی معروف است، از نوع سفید و شکل ‌آن دراز است. این ترب به دلیل اینکه حاوی انواع مؤثر روغن‌ خردل است، ضد‌ باکتری‌ها، قارچ‌‌ها و ویروس‌هایی عمل می‌کند که عفونت‌ راه‌های تنفسی و مجاری ادراری را موجب می‌شوند. 

طرز مصرف

یک ترب‌کوهی به اندازه‌ تقریبا سه سانتی‌متر را شسته، پوست کنده و رنده می‌کنیم. 

یک نکته‌ مهم: ترب کوهی بسیار تند است و کندن پوست و خرد کردن آن باعث اشک‌ریزش چشم می‌شود. 

ترب رنده شده را داخل یک لیوان یا ظرف دردار می‌ریزیم و بقیه‌ لیوان را با عسل پر کرده و در آن را سفت می‌بندیم و می‌گذاریم یک ساعت بماند. این مخلوط را باید دو بار در روز، یک بار صبح و یک بار عصر،‌ به مدت دو روز مصرف کرد. 

داروهای حاوی ترب‌کوهی نیز برای رفع عفونت مسری مجاری تنفسی و ادراری تجویز می‌شوند.

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

نام انگلیسی :  Marshmallow
نام علمی : Althaea officinalis



كلیات گیاه شناسی

ختمی گیاه بومی مناطق شرق مدیترانه است .

گیاهی است علفی و چند ساله كه ارتفاع آن به حدود 2 متر می رسد ساقه آن از كركهای ریز كه به رنگ خاكستری می باشد پوشیده شده است .

برگهای ختمی دندانه دار ، پهن و مانند قلب می باشد . گلهای آن درشت به رنگ سفید مایل به قرمز یا ارغوانی است كه بصورت دسته های سه تایی در اواخر تابستان ظاهر می شود .

ختمی به علت داتشن گلهای زیبا به صورت گیاه زینتی در باغچه ها كاشته می شود . تمام قسمتهای این گیاه استفاده طبی درد .

تركیبات شیمیایی:

ختمی دارای لعاب و موسیلاژزیادی است .این گیاه دارای مواد نشاسته ای ، چربی ، اسانس ،‌آنتوسیانین Anthocyanin ،‌آل تئین Altheine ، دای اكسی بنزوئیك اسید DIoxybenzoic Acid و سیانیدین Cyanidin می باشد .

خواص داروئی:

ختمی از نظر طب قدیم ایران سرد و تر است و بطور كلی روی تمام اعضای بدن مخصوصا روده ها ، ریه ها ، معده ، كلیه ها و مثانه موثر است .

خواص گل ختمی

1)ملین و برطرف كننده یبوست است .

2)بیماریهای تنفسی را برطرف می كند.

3)سرفه های خشك را از بین می برد .

4)برای رفع گلو درد جوشانده گل ختمی را غرغره كنید .

5)عادت ماهیانه را منظم می كند .

خواص ریشه ختمی

1)ناراحتی های پوستی را برطرف می كند و پوست را نرم می سازد .

2)سرفه های خشك را از بین می برد.

3)تب راپائین می آرود .

4)اسهال خونی را شفا می بخشد .

5)ادرار را زیاد می كند.

6)كمی ترشحات عادت ماهیانه را برطرف می كند.

7)تورم را رفع می كند.

8)ناراحتی های دستگاه ادراری را برطرف می كند.

9)قند خون را تنظیم می كند.

خواص برگ ختمی

1-ضماد برگ ختمی در برطرف كردن دمل ها و ورم پستان و روم معده موثر است .

2-برای التیام شكستگی ها ، برگ ختمی را بصورت ضماد درآورده و روی محل شكستگی بگذارید .

3-ضماد برگ ختمی در برطرف كردن درد سیاتیك مفید است .

4-رعشه را برطرف می كند.

5-ورم بناگوش را با ضماد برگ ختمی درمان كنید.

طرز استفاده:

1- خیسانده ریشه ختمی : 10 گرم ریشه ختمی را پوست كنده و خرد كرده و در یك لیتر آب سرد خیس كنید و پس از 8 ساعت آنرا صاف كرده و نگهدری كنید این مایع در رفع اسهال خونی بسیار موثر است .

2-دم كرده ختیم : در حدود 20 گرم ریشه ختمی را تمیز كرده و خرد كنید و آنرا در یك لیتر آب جوش بریزید و بگذارید بماند تا سرد شود سپس آنرا صاف كرده و با عسل مخلوط كنید .

3-دم كرده گل ختمی : 20 گرم گل خشك شده ختمی را در یك لیتر آب جوش بریزید و بگذارید بماند تا سرد شود سپس آنرا با قند یا عسل شیرین بكنید .

4-محلول شست وشوی  چشم : نیم گرم گل خشك ختمی را در 150 گرم آب ریخته و به مدت 5 دقیقه بگذارید بجوشد سپس آنرا سرد كنید و 5 قطره الكل كامفه در آن بریزید.

مضرات :
ختمی گیاه مفید و بی ضرری است فقط زنان باردار و مادرانش یك ذره باید از زیاد خوردن آن پرهیز كنند .كسانیكه سرد مزاج هستند باید ختمی را با عسل بخورند .

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

كلیات گیاه شناسی خاكشیر گیاهی است علفی یكساله یا دو ساله كه ارتفاع ساقه آن تا یك متر نیز می رسد . پائین گیاه كرك دراست در حالیكه بالای آن بدون كرك می باشد . تخم این گیاه كه همان خاكشیر است ریز و كمی دراز و معمولا به دو رنگ وجود دارد یكی از آنها قرمز كه دارای طعم كمی تلخ است و دیگری برنگ قرمز تیره می باشد .

تركیبات شیمیایی: خاكشیر دارای تعدادی اسید چرب مانند اسید لینوئیك ،‌اسید لینولنیك ، اسید اولئیك ،‌اسید پالمتیك و اسید استئاریك می باشد . ضمنا در خاكشیر اسانس روغن فراری وجود دارد كه دارای مواد بنزیل و ایزوسیانات است

خواص داروئی:   خاكشیر از نظر طب قدیم ایران گرم و تر است . 1)التیام دهنده زخم و جراحات است . 2)جوشانده خاكشیر برای رفع اسهال های ساده و رفع ترشحات زنانگی مفید است . 3)خاكشیر ادرار آور است . 4)خاكشیر تب بر است . 5)برای دفع كرم مفید است . 6)التهاب كلیه را برطرف می كند. 7)سرخك و مخملك را دوا می كند . 8)خاكشیر صدا را باز می كند . 9)برای از بین بردن كهیر و التهابات پوستی از خاكشیر استفاده كنید . 10)از گلها و برگهای گیاه می توان برای رفع بیماری ناشی از كمبود ویتامین C استفاده كرد . 11)سنگ كلیه را دفع می كند. 12)برای دفع سنگ كلیه می توان خارشتر ،‌خاكشیر و ترنجبین را با هم مخلوط كرده وصبح ناشتا خورد . 13)برای برطرف كردن جوشهای صورت كه بعلت خوردن چربی و شیرینی زیاد ایجاد می شود باید جوشانده یك قاشق ترنجبین را با دو قاشق غذاخوری خاكشیر مخلوط كرده و هر روز صبح ناشتا بمدت دو هفته آنرا میل میل كنید تا جوشها از بین برود.

مضرات : بعضی از افراد هنگامیكه خاكشیر می خورند ممكن است سردرد بگیرند اینگونه شاخاص باید خاكشیر را با كتیرا بخورند .

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

پامچال:

نا علمی: primula veris L

نام انگلیسی: cowslip

تیره: پامچال  یا   Primulaceae

مقدمه:

ریشه ، برگها و گلهای پامچال خاصیت دارویی دارند . مواد موثره آن خلط آور است و برای درمان آسم، تنگی نفس و همچنین برای مداوای بیماری های مربوط به معده، روده و کبد مورد استفاده قرار می گیرد.

داروهایی که از ماده موثره ریشه این گیاه ساخته و به فروش می رسد عبارتند از: کوردیت، رادیپون و اکسپکتین.

مشخصات گیاه

پامچال گیاهی است علفی ، چند ساله و متعلق به تیره پامچال که منشا آن اروپای مرکزی و آسیا گزارش شده است و به طور وحشی در جنگلها و بیشه زارها می روید.

پامچال دارای ریزومی استوانه ای به رنگ قهوه ای تیره به طول 10 سانتی متر بوده و ضخامت آن 5/0 سانتی متر می باشد. در قسمت فوقانی ریزوم، اثر برگها و ساقه های که در سالهای قبل از آن منشعب شده اند ،مشاهده می شود. از اندام مذکور ریشه هایی به رنگ زرد یا خاکستری به طول 20 25 سانتی متر و به ضخامت 1 میلی متر منشعب میگردند.

برگها تخم مرغی یا بیضوی شکل و دندانه دارند و به صورت طوقه در پای ساقه قرار می گیرند که مستقیما از قسمت فوقانی ریشه منشعب شده اند. نوک برگها بدون زاویه و کم و بیش منحنی شکل است. سطح برگها برجسته و مواج به نظر می رسد. برگهای جوان کمی خمیده هستند. طول برگها متفاوت است و به شرایط رویشگاه بستگی دارد. (بین 6 تا 10 سانتی متر) و پهنای آن 5/2 تا 3 سانتی متر است.

این برگها محتوی 2% ساپونین و 1% ویتامین ث است. گلهای پامچال در انتهای ساقه های بهنام هامپ قرار دارد که طول آن بین 10 تا 30 سانتی متر است و به صورت وارونه قرار می گیرد.. هامپ فاقد انشعابها یا هرگونه برگ می باشد.

گلها به طول 2 سانتی نتر و به شکل فنجان ، کمی پهن و دارای گلبرگهایی به رنگ زرد یا نارنجی هستند. این گلها در فصل بهار و بین ماهای فروردین - اردیبهشت  تشکیل می شوند.

گلها حاوی مقادیر کمی اسانس ، ساپ.نین و تر کیبات فلاونوئیدی هستند.

میوه از نوع کپسول بوده و محتوی بذر های کوچکی به رنگ قهوه ای است. وزن هزاردانه، 1 تا 4/1 گرم است.

ریشه محتوی 5/0 تا 10% ساپونین با ساختمان تری ترپن است که شامل فنیل گلیکوزیدهایی نظیر پری ورین و پری مولارین و همچنین حاوی مقادیر فراوانی اسید پری مولیک می باشد.

نیازهای اکولوژیکی:

 پامچال خاکهای قلیایی را ترجیح می دهد و در خاکهای حاوی  مقادیر فراوان ترکیبات کلسیم، به خوبی رشد می کند. این گیاه می تواند خشکی را به مدت محدودی تحمل کند.

تکثیر گیاه:

کاشت و تکثیر این گیاه به وسیله بذر و به طریق رویشی انجام می شود.

تکثیر به وسیله بذر:   اگر چه تکثیر پامچال از طریق بذر امکان پذیر است ، ولی روش مناسبی نیست زیرا رشد و نمو گیاهان به کندی صورت می گیرد، به طوری که پس از سه سال می توان ریشه ها را برداشت نمود.

تکثیر رویشی:   تکثیر رویشی از طریق تقسیم بوته انجام می شود . اوایل بهار زمان مناسبی برای تکثیر پامچال است. پس از خارج کردن گیاهان 2 تا 3 ساله از خاک ، هریک را به چند بوته تقسیم و آنها را در ردیفهایی به فاصله 40 سانتی متر کشت می کنند. فاصله دو بوته روی ردیف 20 سانتی متر مناسب است.

گیاهانی که به طریق رویشی تکثیر می شوند رشد و نمو مناسبی دارند و پائیز سال بعد می توان محصول آنها را ( اعم از ریشه، ساقه یا گل) برداشت کرد.

برداشت محصول

اوایل بهار ، قبل از رویش گیاهان و همچنین در فصل پائیز، ریشهها محتوی حد اکثر مقدار مواد موثره می باشند، لذا در هر دو زمان یاد شده می توان آنه را برداشت کرد.

اگرچه در بعضی کشورها از آغاز گلدهی ریشه را برداشت می کنند، ولی بهترین زمان برداشت ریشه پائیز است. پس از برداشت، ریشه را کاملا شسته و تمییز می کنند و سپس در دمای 40 تا 45 سانتی گراد خشک می کنند.. گلها پس از برداشت بلافاصله باید خشک شوند. تاخیر در خشک کردن گلها ، باعث تغییر رنگ  و کاهش مواد موثره آنها می شود.

از آنجا که برگها خاصیت دارویی دارند می توان آنها را به لحاظ داشتن ویتامینها و ساپونینها مورد استفاده قرار داد.

دمای مناسب برای خشک کردن برگها 70 تا 80 درجه سانتی گراد است. در این دما بدون هیچگونه آسیبی به برگها می توان آنها را خشک نمود.

زمان مناسب برای جمع آوری گلها هنگامی است که کاملاباز شده باشند. گلها را باید بدون کاسبرگها برداشت نمود.

معمولا از هر 3 تا 5/3 کیلوگرم ریشه تازه و 6 تا 7 کیلو گرم گل و کیلو گرم برگ پس از خشک شدن، یک کیلو گرم از هر یک حاصل می شود.

این گیاه داروئی ، خاصیت درمانی به شرح زیر دارد :

اختلالات تنفسی

جوشانده ریشه پامچال ، درمان کننده اختلالات تنفسی است .

جوشانده مذکور ،تنگی نفس ، سیاه سرفه ، برونشیت ، ذات الریه  و سرفه های خشک را درمان می

نماید . دم کرده گل پامچال نیز ، برونشیت  ، سرفه های مزمن  ، سرما خوردگی ، گریپ و زکام را

التیام می بخشد .

اختلالات عصبی

جوشانده گل پامچال  ، انواع بیماری های تشنجی  ، هیستری ، سردرد های عصبی ، میگرن و لرزش

اندامها و سایر اختلالات عصبی را درمان می نماید.

این گیاه ، یک داروی ضد تشنج می باشد.

اختلالات کلیوی

جوشانده ریشه یا گل پامچال ، اختلالات  کلیه ، مثانه و مجاری ادرار را برطرف می سازد .

اختلالات خونی

کمپرس با جوشانده ریشه پامچال ،سبب درمان خون مردگی  ،دردهای موضعی ، کوفتگی و ورم  

ناشی از ضربه ها می گردد.

خلاصه آنکه پامچال ،یک گیاه داروئی موثر در درمان بیماریهای عصبی ، تنفسی ، کلیوی و خونی

است

پامچال علاوه بر خواص مذکور  ، داروئی تب بر ، ضد انگل می باشد و حالت تهوع را درمان می

نماید.

خواص درمانی دیگر:

 پامچال در طب به عنوان کرم کش و ضد تشنج استفاده می شود و در بیماریهای عصبی هیستری و تشنجات اطفال مصرف می شود گلهای پامچال داروی موثری برای برونشیت زکام های مغزی و سرفه های مزمن است و اگر کسی به گریپ مبتلا شود می تواند از دم کرده گل پامچال استفاده کند زیرا با اثر بخشی سریع ان خیلی زود از این ناراحتی خلاص می شود همچنین این دم کرده برای کسانی که مبتلا به سر دردهای شدید و میگرن و دل بهم خورده هستند مفیت است.
گل پامچال مقوی و تب بر است .ریشه پامچال را به مقدار 20 تا 30 گرم در یک لیتر آب بجوشانید و برای درمان سیاه سرفه سینه پهلو برونشیت و امراض مربوط به مجاری ادراری مصثرف کنید برای درمان و معالجه ورم کوفتگی که در اثر ضربه وارد می شود و ایجاد خون مردگی در آن ناحیه می کند ریشه پامچال را در یک لیتر آب بجوشانید و بعد پارچه ای را در آن خیس کنید و روی ورم بگذارید و محل ضرب دیدگی را کمپرس کنید.

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

پوست درخت بید برای رفع تب و ضدعفونی کردن مصرف میشود. برای رفع سرما خوردگی و رماتیسم نیز از آن استفاده میشود. یک قاشق چای خوری از گرده آن را در آب بجوشانید و از جوشانده درخت بید برای شستشوی زخم نیز استفاده می گردد.

نوشته شده توسط : فرشید احمدی