نوشته شده توسط : فرشید احمدی

برای درمان التهابات مخاط دستگاه تنفسی و برای رفع ناراحتی های سینه مصرف میشود. و مصرف خارجی آن برای رفع سریع زخم های پوستی بکار میرود.

بنفشه تب بر است و خاصیت ادرار آور دارد و برای درمان رماتیسم نیز بکار میرود. دم کرده آن 2 قاشق خرد شده از این گیاه را در نیم لیتر آب بجوشانید. و بگذارید دم بکشد. نوع دیگر این گیاه بنفشه فرنگی نام دارد که دارای خواص مشابهی است.

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

تاتوره و آسم

در بین گیاهان دارویی مختلف با اثرات شگفت آور و متفاوت نمیدانم چرا تاتوره همیشه مرا به یاد دكتر رضا امیدبیگی استاد درس گیاهان دارویی ما در دوره ی فوق لیسانس می اندازد. شاید بهترین دلیل آن این است كه او ارتباط جالبی بین آلكالوئیدهای تاتوره و درمان آسم پیدا كرده بود كه سابقه ی قبلی نداشت و بسیار سخت گیرانه پیگیر تهیه و تولید سیگارهایی با برگهای خشكیده ی تاتوره عوض توتون بود كه شاید به دلیل ظاهر قضیه كه در هرحال مشابه تدخین سیگارهای معمولی بود به جایی نمی رسید. تاتوره كه به زبان آذری به آن بات بات میگویند علف هرزی است كه مخصوصا در مزارع پنبه ی پارس آباد مغان به علت شباهت ظاهری و شباهت دوره رشد آن با گیاه پنبه بسیار دردسر ساز و مشكل آفرین است. از همان كودكی در سفرهای ما به گیلان و مازندران بوته های فراوانی از این گیاه را در حاشیه ی جاده و ساحل دریا می دیدم و با شاخ و برگ انبوه و گلهای شیپوری سفید رنگ و بزرگی كه داشت برایم جالب بود.

تاتوره با نام علمی Datura innoxia گیاهی است از تیره ی Solanaceae (سیب زمینی) و بومی آمریكا. ساقه و برگهای این گیاه با كركهای خاكستری نرم و كوتاه ، ظاهری متمایل به رنگ خاكستری به گیاه داده است كه با ایجاد خراش بر پیكر گیاه ، بویی مشابه كره ی بادام زمینی تند شده از آن به مشام میرسد. البته گلهای سفید رنگ شیپوری این گیاه كه گاهی طول آنها به 19 سانتیمتر میرسد با 10 دندانه ی كناری در گونه ی innoxia بوی مطبوعی به هنگام شكفتن در شب دارند. میوه ، كپسول تخم مرغی شكل خارداری است به قطر 5 سانتی متر كه به هنگام رسیدن با شكافهایی مشابه میوه ی پنبه باز شده و بذرهای تیره رنگی را به بیرون پخش میكند. D.innoxia مشابه سایر گونه های Datura حاوی آلكالوئیدهای سمی شامل آتروپین ، هیوسین (اسكوپولامین) و هیوسیامین است. هیوسین همان تركیبی است كه به صورت داروی هیوسین یا بوسكوپان برای درمان دل پیچه ها و كرامپهای حفره ی شكمی به كار برده می شود و این اثرات دارویی در گونه ی D.metel در قرن یازدهم میلادی توسط ابوعلی سینا توصیف شده است. بذرها و به طور كلی تمام قسمتهای گیاه در صورت بلع به خاطر وجود همین آلكالوئیدها توهم زا بوده و در صورت مصرف به مقادیر زیاد باعث مرگ می شود.

---

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

به احتمال زیاد بابونه رومی، كه به بابونه انگلیسی نیز معروف است، پیتر رابیت را به بستر خواب فرستاد تا همانطور كه در داستان “بیتریكس پاتر” یعنی داستان “پیتر رابیت” آورده شده است، آرام و تسكین یابد. این داستان در ابتدای قرن بیستم به رشتة تحریر درآمد، اما امروزه بابونه هنوز هم در اروپا به عنوان یك داروی آرامبخش مورد استفاده قرار می گیرد.

این گیاه همچنین برای درمان سوزش سردل و گاز اضافی كه می تواند ناشی از حالت عصبیت باشد، بكار می رود. بابونه را در كرمهای صورت، نویدنیها، انواع رنگ مو، انواع شامپو و عطر نیز می توان یافت. بابونه رومی می تواند میزان تهوع، استفراغ و تشكیل گاز در روده ها را كاهش دهد.

این گیاه همچنین در ایجاد آرامش، كاهش ورم ناشی از بریدگیها یا بواسیر مفید واقع میشود، و شرایطی نظیر اگزما، التهاب لثه ها (ژنژیویت) را درمان می كند. مصرف آن عملاً شباهت به مصرف بابونة آلمانی دارد، و بنا به دلایل مستند این دو گیاه حاوی تركیبات و عناصر فعال مشابهی هستند.

بابونه رومی به اندازه بابونه آلمانی مورد تحقیق و بررسی نبوده است، لذا ادعا در خصوص فایده و اثر آن و در پاره ای موقعیتهای بهداشتی خاص باید با تحقیقات مضاعف تأیید گردد. متأسفانه، این بدان معناست كه بسیاری از مردم تصور می كنند مصرف بابونه رومی فایده ای ندارد. در حالی كه بابونه رومی از مدتها قبل به بسیاری از چایها، پمادها و سایر انواع اقلام و تركیبات دارویی اضافه میشود.

معرفی گیاه

بابونه رومی، بومی شمال غرب اروپا و شمال ایرلند است. در این مناطق به حالت خزیده و چسبیده به زمین می روید و ارتفاع آن نیز به یك پا می رسد. برگهای سبز خاكستری این گیاه از ساقه های آن ریشه می گیرند و گلهای آن مراكز زرد رنگی دارند كه گلبرگهای سفید آنها را در بر گرفته و مینیاتور مروارید گونه ای را ایجاد كرده است. گلهای این گیاه بوی سیب می دهند.

تركیبات گیاه

تهیه چای، پمادها، و عصاره های حاصل از بابونه موقعی صورت می گیرد كه گلهای این گیاه غنچه سفید و زرد به خود گرفته باشند. اگر این شكوفه ها چای درست نكنند، آنها را برای تولید روغن آبی رنگ كه فواید درمانی دارد، می كوبند و می جوشانند. تركیبات موجود در روغن این گیاه از پیشرفت ورم جلوگیری می كند و رشد باكتری ها، ویروسها و قارچها را كه می توانند عامل درد باشند، كند می سازد.

اشكال موجود

بابونه رومی به شكل گلهای خشك در قالب فله، چای، تنتور و همچنین در كرمها و پمادها یافت میشود نحوه مصرف بابونه رومی را به چند طریق می توان مصرف كرد. یكی از این حالات نوشیدن یك لیوان داغ چای بابونه در صورت درد معده یا اختلال خواب است.

در كل، میزان ها مصرف بابونه كه در پایین آورده میشود احتمالاً به تسكین انواع دردهای معده كمك و اشتهای شما را بیشتر می كند. بابونه در كاهش درد دورة قاعدگی و تورم لثه ها، در صورتی كه مبتلا به ژنژویت (التهاب لثه ها) باشید، مفید است.

* چای گلهای خشك این گیاه سه بار در روز به مقدار یك تا چهار گرم، یا عصاره با محتوای ۷۰ درصد الكل به میزان ۱ تا ۴ میلی لیتر، روزی سه بار.

* برای معالجه بواسیر یا مشكلات پوستی دو چای كیسه ای بابونه را به یك لگن آب اضافه كنید یا چندین قطره تنتور بابونه رومی مصرف كنید.

اگر پماد بابونه را مصرف می كنید، فرآورده هایی را برگزینید كه حاوی ۳ تا ۱۰ درصد سرهای گل بابونه خشك شده باشد.

نكات احتیاطی

مصرف بابونه رومی بی خطر است لیكن نباید در دوران بارداری یا شیردهی مصرف شود. هر چند اما مصرف چای آن اشكال ندارد. بابونه رومی حاوی تركیبی به نام “اسید آنتمیك” است كه می تواند در صورت مصرف زیاد سبب استفراغ شود.

گزارش شده است كه فردی پس از خوردن چای بابونه رومی با واكنش آلرژیك شدیدی روبرو گشت. وی به “ابروسیا” آلرژی داشت كه در تیره بابونه رومی قرار دارد.

اگر شما هم به ابروسیا آلرژی داشتن خود به ابروسیا اطلاعی ندارید، از پزشك خود در خصوص خطر مواجه شدن با این آلرژی سؤال كنید. به احتمال زیاد می توانید هر شكلی از بابونه را براحتی مصرف كنید.

تداخل های احتمالی

تعامل و تداخل این گیاه با سایر داروها و گیاهان دارویی هنوز گزارش نشده است، اما در صورتی كه از رقیق كننده های خونی استفاده می كنید، از مصرف بابونه بهتر است پرهیز كنید.

این گیاه نام علمی خود را از واژه‌ی یونانی كامائملوم به معنی «سیب بر روی زمین»‌گرفته است. در قرون وسطی به منظور خوشبو كردن هوا، كف اتاق را با این گیاه می‌پوشاندند. گیاه را به طور سنتی در كنار دیوارهای باغ و حیاط خانه و به جای چمن می‌كاشتند. وقتی گیاه لگد بخورد، بوی مطبوع آن همه فضا را پر می‌نماید. بابونه نیز مثل چمن از لگد خوردن صدمه نمی‌بیند. بابونه باغی برای مصریان باستان یك گیاه شناخته شده بود و آن را به الهه‌ی خورشدی تقدیم می‌كردند، زیرا بابونه را داروی همه دردها می‌دانستند. این نوع بابونه خواص مشابه نوع آلمانی را دارد و از گل‌های خشك یا تازه آن چای تهیه می‌كنند و برای رفع سوءهاضمه و سوزش معده می‌آشامند .
این گونه از بابونه آرامش بخش و تسكین دهنده درد می‌باشد. معمولا آن را مانند چای كیسه‌ای بسته‌بندی نموده و در دسترس قرار می‌دهند. برای دفع استرس و سردردهای عصبی و همچنین به عنوان نوشیدنی پیش از خواب چنانچه به بیخوابی دچار شوید، كاربرد خوبی دارد. بابونه یكی از اجزاء تهیه آبجوهای طبی نیز می‌باشد. «مانزانیلا» به معنی سیب كوچك، كه نوعی نوشیدنی اسپانیایی می‌باشد، عطر خود را از بابونه‌باغی گرفته است. بابونه باغی یكی از اجزاء شامپوهای گیاهی را تشكیل می دهند. گل‌های خشك شده یا روغن اصلی آن وقتی به آب وان اضافه شود، بخصوص در مورد افرادی كه از فشارهای عصبی رنج می‌برند، آرامش می‌بخشد. از گل‌های بابونه‌باغی اغلب در تهیه عطر استفاده می‌گردد .

زیستگاه طبیعی  :
گیاه بومی اروپای جنوبی می‌باشد و در سرتاسر اروپا و جنوب انگلستان بر روی خاك شنی و خشك مراتع و چراگاه‌ها می‌روید. بابونه‌باغی به دیگر نقاط دنیا هم برده شده و كشت گشته است. این گیاه در اروپای مركزی نیز به شكل تجارتی كشت می‌شود. بابونه‌باغی را با شیوه گل‌كاری علمی پرورش می‌دهند و گونه‌های جدیدی را تولید می‌نمایند .

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

  اراقیطون (برگ بابا آدم)

نام فارسی : بابا آدم نام علمی : Arctium lappa نام انگلیسی : Great burduck خانواده : Asteraceae سیكل زندگی : چند ساله ماندگاری اقتصادی : 2 سال روشهای تكثیر : بذر اندام مورد استفاده : بذر ، برگ و ریشه تاریخ برداشت : برحسب اندام مورد استفاده فواصل كاشت : 60×40 سانتی‌متر تاریخ گلدهی : خرداد ماه ارتفاع تقریبی گیاه : 100 ـ 60 سانتی‌متر خواص عمده داروئی : التیام دهنده زخمها ، كاهش دهنده قند خون ، ضد رماتیسم

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

بارهنگ (Plantago major L) گیاه چندساله‌ای از تیره بارهنگ است. نام آلمانی Spitz Wegerich نام آذربایجانی بیزووشا

رده بندی علمی

ترکیبات شیمیایی

خواص درمانی

محل رویش

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

نام انگلیسی: Bitter cucumber

خواص درمانی وموارد مصرف

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

آنیسون ( اَنیسون، بادیان رومی)

Pimpinella anisum

Anise

Apiaceae (Umbelliferae)

معرفی و گیاهشناسی
آنیسون یکی از قدیمی ترین گیاهان دارویی شناخته شده توسط انسان است که در اکثر منابع از آن یاد شده است. آنیسون گیاهی است علفی و یکساله از خانواده ی چتریان ، با ارتفاع 30 تا 70 سانتی متر که گل های سفید رنگ آن به صورت گل آذین چتر مرکب دیده می شوند.

نیازهای اکولوژیکی و پراکنش
آنیسون بومی نواحی مدیترانه است و در کشورمان در نواحی شمال غربی و جنوب غربی به صورت خودرو یافت می شود. آنیسون به هوای گرم و نور آفتاب کافی نیازمند است.

کاشت، داشت و برداشت
تکثیر این گیاه توسط بذر صورت می گیرد و بدین منظور معمولا جوی و پشته هایی با فاصله ی 30 سانتی متر در مزرعه ایجاد می نمایند و بذور را با فاصله ی 3 سانتی متر و در عمق 2 سانتی متری کشت می کنند.
نحوه ی براشت به این صورت است که پیکر رویشی گیاه را از نزدیکی گل آذین ها قطع می کنند و پس از مدت زمان کوتاهی که آنها خشک شدند با خرمن کوب و ... بذور را از شاخه ها جدا می کنند. میزان عملکرد محصول بین 400 تا 1000 کیلوگرم در هکتار می باشد که با توجه به رعایت مسائل زراعی و شرایط اقلیمی و ... متفاوت می باشد.

فرآوری
بذور این گیاه دارای ترکیباتی چون اسانس، صمغ، ترکیبات قندی و روغن می باشد. اسانس آنیسون  دارای اهمیت فوق العاده ای در صنایع دارویی می باشد .

خواص درمانی و کاربرد
مهمترین خواص درمانی میوه ها (بذور) آنیسون عبارتند از: افزایش دهنده ی شیر مادران، کمک کننده به هضم غذا، ضدنفخ، ضد انگل، درمان سرماخوردگی، رفع بوی بد دهان و ... . اسانس این گیاه در ترکیب تعدادی از داروهای موجود در داروخانه ها وجود دارد.
احتیاطات مصرف: مصرف این گیاه در دوران بارداری منع شده است و اسانس این گیاه نباید مورد مصرف کودکان قرار گیرد.
نحوه ی مصرف: 5/0 تا یک گرم بذر به صورت دمکرده تهیه می شود که سه مرتبه در طول روز مصرف می گردد.

و ادامه دارد ...

نوشته شده توسط : فرشید احمدی

گیاه برگ بو

• گیاه برگ بو
• شناسنامه
• شرح گیاه
• روش کاشت
• برداشت
• دامنه انتشار

نوشته شده توسط : فرشید احمدی